Column

Huurtoeslag is voor mensen met een laag inkomen een harde noodzaak om de huur te kunnen betalen. Het is dan ook van groot belang dat de burger daadwerkelijk krijgt wat ‘m toekomt. Helaas is dat niet altijd het geval. In bepaalde situaties kan het gebeuren dat het fiscaal inkomen eenmalig hoger is waardoor men geen of minder huurtoeslag ontvangt of deze moet terugbetalen. Bijvoorbeeld wanneer men een nabetaling heeft ontvangen. Of nog erger, wanneer op papier lijkt dat men een nabetaling heeft ontvangen, terwijl dat niet zo is.

De komende jaren worden gemeenten geconfronteerd met grote bezuinigingen. De budgetten voor re-integratie en maatschappelijke participatie worden structureel verlaagd. En niet zo’n klein beetje ook! En dat terwijl van een toenemend beroep op bijstands- en welzijnsmiddelen sprake is. Sociale diensten (werkpleinen) hebben te maken met een hogere instroom en een lagere uitstroom als gevolg van de economische crisis.

Merken als Coca-Cola, Apple en BMW weten als geen ander dat succes niet alleen afhankelijk is van de kwaliteit die ze leveren, maar ook van de beeldvorming over hun producten. In deze tijden van bezuinigingen is het voor welzijnsinstellingen, schuldhulpverlenende organisaties en alle anderen die te maken krijgen met (forse) bezuinigingen van groot belang dat ze marketing gaan beschouwen als een bruikbaar instrument om de eigen positie te verbeteren.

Farida en Petra wonen in verschillende gemeenten. Vorig jaar vroegen ze beide om schuldhulpverlening en inmiddels betalen ze allebei trouw zo'n 70 euro in de maand af aan een schuldregeling. In aanleiding en resultaat is er geen verschil, maar de aanpak in de twee gemeenten verschilde wel sterk. De intake was heel anders ingericht en ze worden op heel verschillende manieren begeleid. Onder druk van de grote bezuinigingsopgave waar gemeenten de komende periode voor staan moeten de afdelingshoofden van de afdelingen die Farida en Petra hielpen beide bezuinigen. Maar welke keuzen maken ze? Ze kunnen hun eigen resultaten wel vergelijken met die van een andere gemeente, maar de kans dat die andere gemeente een vergelijkbare schuldenproblematiek heeft en op dezelfde manier dezelfde mix aan diensten en producten inzet in een vergelijkbaar georganiseerd sociaal domein is beperkt. Of met andere woorden: het aantal variabelen dat de effectiviteit beïnvloedt is zo groot dat het zeker interessant is om te benchmarken maar dat de geconstateerde verschillen niet automatisch de verklaring in zich dragen wat de uitvoering in de ene gemeente nou effectiever maakt dan in de andere. En dus kunnen de afdelingshoofden niet anders dan keuzen maken op basis van hun eigen ervaring, inzicht en vertrouwen op hun beste medewerkers. Het wordt tijd dat ook in de schuldhulpverlening de Wetenschap de Praktijk gaat helpen om de uitvoering meer in te gaan richten op basis van 'evidence based´ aanpakken.

Veel burgers zijn met hun inkomen afhankelijk van de Belastingdienst/Toeslagen. Zij ontvangen huur-, zorg- en/of kinderopvangtoeslag om daarmee bijzondere kosten te kunnen betalen. Maar wat gebeurt er als een deurwaarder hier beslag op legt? De huur of ziektekostenverzekering kan niet meer voldaan worden, waardoor nieuwe schulden ontstaan.

De minister van justitie wil per 1 januari het griffierechtenstelsel wijzigen. Een van de centrale onderdelen van het voorgestelde stelsel is een verhoging van de tarieven. Griffierecht is de bijdrage die een burger, bedrijf of organisatie moet betalen om bij de rechtbank een juridische procedure aan te spannen. Door de tarieven flink te verhogen wil de minister bereiken dat het principe 'de vervuiler betaalt' ook in de rechtspraak opgaat.