De Wet op de Jeugdzorg draagt er aan bij dat jeugdigen en gezinnen de zorg krijgen waar zij recht op hebben. De wet heeft echter niet voldaan aan alle verwachtingen.

Binnen het jeugdbeleid zijn er nog veel onduidelijkheden over de bevoegdheid van verschillende professionals. Voor velen is niet helder wie verantwoordelijk is voor een bepaald aspect van de hulpverlening. Ook is het vaak zoeken naar waar de eigen verantwoordelijkheid eindigt en die van een collega-hulpverlener begint. Het probleem dat wordt aangeduid als de ‘domeindiscussie’, was een terugkerend thema op de Landelijke Studiedag Jeugdbeleid, begin februari 2009 in het Rotterdamse WTC.

Rouvoet wijst provincies Minister André Rouvoet wil gezinshuizen onder de aandacht brengen van de provincies omdat ze hiermee nog beter maatwerk kunnen leveren binnen de jeugdzorg. Dit zegt hij in zijn aanbiedingsbrief bij de notitie ‘Stand van zaken gezinshuizen’. De huizen zijn een vorm van...

Aanbiedingsbrief van de notitie 'Stand van zaken gezinshuizen’, aangeboden door minister André Rouvoet (Jeugd en Gezin). De aanbiedingsbrief biedt onder meer een samenvatting van de notitie. Bron: ministerie Jeugd en Gezin

Notitie Stand van Zaken Gezinshuizen van minister André Rouvoet, over de vorm van opvang tussen pleegzorg en residentiële jeugdzorg in: Het gezinshuis.

Op het eerste gezicht heeft Nederland de jeugdzorg goed geregeld. Maar schijnt bedriegt, zo bleek tijdens het congres ‘Jeugd in onderzoek: de kracht van preventie in de jeugdketen’ in Nieuwegein. In bomvolle zalen bogen meer dan vijfhonderd deelnemers zich over de laatste wetenschappelijke inzichten. Steeds terugkerend waren de pleidooien voor opvoedondersteuning. Maar hoe organiseer je die en hoe zorg je dat de juiste gezinnen hulp krijgen?

In het najaar van 2008 kwam BJAA (Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam) zwaar onder vuur te liggen. Naast financiële en personele problemen waren er de wachtlijsten die langer en langer werden. Een aanwijzing van wethouder Lodewijk Asscher zette de zaken op scherp. Bestuurder Wiel Janssen vertrok en interim-bestuurder Leo Euser nam het roer over. Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder en heeft Erik Gerritsen, oud-gemeentesecretaris en oud-kennisambassadeur van de gemeente Amsterdam, het stokje per 1 februari jongstleden overgenomen. Een gesprek over de crisis, de toekomst en zijn inbreng.

ICT en overheid. Het lijkt een hekel thema. Risicoprojecten die niet soepel verlopen, worden breed uitgemeten in de pers. De Belastingdienst en UWV werden als ‘voorbeeld’ gesteld als het ging om mislukte ICT-projecten. Ook binnen het domein Jeugdbeleid staan er grote trajecten op stapel. Denk aan het Electronisch Kind Dossier (EKD), of de Verwijsindex Risicojongeren. Vormt ICT een kans of een bedreiging voor de jeugdbeleidsketen? Een viertal betrokkenen geeft hun visie.

Centra voor Jeugd en Gezin hebben alleen zin als achter de voordeur de verkokering en de versnippering in de jeugdzorg wordt aangepakt. Daarbij moet de financiering van gespecialiseerde jeugdzorg overgeheveld worden van de provincie naar de gemeenten en moet er een ‘pedagogisch huisarts’ komen. Dit zijn de belangrijkste adviezen uit het rapport ‘Van klein naar groot’ van de commissie ‘Zorg om jeugd’, zoals door voorzitter René Paas gepresenteerd tijdens het VNG-jaarcongres in Almere. De VNG is tevreden met het rapport, de MOgroep Jeugdzorg is kritisch.

In Nederland worden te veel kinderen te snel uit huis geplaatst. Er moet meer gedaan worden met de eigen kracht van gezinnen. Dit stelden gedeputeerde Gert Ranter (Provincie Overijssel) en Directeur Jeugdzorg Gemma Tiel van het ministerie van Jeugd en Gezin – onafhankelijk van elkaar – tijdens de Dag van Jeugdzorg. “Er is niets zo dramatisch als een uithuisplaatsing.”

De ketensamenwerking rond jeugd binnen gemeenten is nog niet effectief. Voorzieningen en organisaties die bij een maatschappelijk probleem van en door jongeren betrokken zijn, werken slecht samen. Dit blijkt uit de rapportage 'Werken Ketens' van het Integraal Toezicht Jeugdzaken (ITJ). Bron: Inspectie Jeugdzorg

Afgelopen jaar hebben ruim 70.000 kinderen jeugdzorg gehad. Dat is 7 procent meer dan een jaar eerder. Dat blijkt uit de jaarcijfers over 2008 van de MOgroep Jeugdzorg, de brancheorganisatie van de sector, die vandaag bekend werden gemaakt. Hoewel het aantal jongeren dat jeugdzorg kreeg vorig jaar fors groeide, werden de jongeren over het algemeen wel sneller geholpen. Bij de Bureaus Jeugdzorg, die vaststellen welke zorg nodig is, duurde het 12,5 weken voordat een jongere wist waar hij aan toe was. In 2007 duurde dat nog zestien weken. De gemiddelde lengte van een dagbehandeling daalde met een maand naar ruim tien maanden. Ook verbleven jongeren kortere tijd in een instelling. Bij de AMK's zat er ook minder tijd tussen een melding en het begin van een onderzoek, maar die onderzoeken duurden in 2008 wel iets langer. Aantal maatregelen Uit het rapport van de MO Groep bleek verder dat ruim 95.000 keer gebruik van jeugd- en opvoedhulp. Dan gaat het om vrijwillige zorg als dagbehandeling en pleegzorg, maar ook om gedwongen maatregelen als jeugdbescherming en jeugdreclassering. Daarbij nam het aantal maatregelen dat werd genomen om jongeren te beschermen, zoals onder toezicht stellen, toe met 10 procent tot bijna 48.000 AMK-meldingen Het aantal meldingen bij het Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK's) steeg met 5 procent, naar 53.000 meldingen van vermoedens van kindermishandeling. Het aantal onderzoeken dat het AMK deed, is echter voor het eerst in vijf jaar afgenomen, tot 16.000.

Overzicht van de cijfers gebruikt bij het brancherapport Jeugdzorg van de MO Groep.

Site van de MO Groep Jeugdzorg, met onder andere de brancherapporten jeugdzorg.