Sociaal Totaal

Recofa, het landelijk overleg van rechters-commissarissen insolventies heeft de richtlijnen ter uniformering van het rolbeleid van de faillissementskamers van de rechtbanken geactualiseerd De nieuwe richtlijnen gelden vanaf aparil 2009. Naast richtlijnen ter uniformering van het rolbeleid bevat het document ook algemene instructies aan bewindvoerders en curatoren, bijvoorbeeld inzake de tijdregistratie.

In opdracht van het ministerie van SZW heeft organisatieadviesbureau Hiemstra & De Vries het rapport 'Schulden? De gemeente' helpt geschreven. Bijna alle gemeenten bieden schuldhulpverlening aan. De afgelopen jaren hebben het rijk en gemeenten flink geïnvesteerd in de uitvoering van schuldhulpverlening. Er is meer geld beschikbaar gekomen en nieuwe werkwijzen zijn ontwikkeld. Ondanks deze inspanningen zijn de resultaten van de schuldhulpverlening beperkt. Bij het merendeel van de schuldenaren leidt een verzoek om hulp aan de gemeente niet op afzienbare termijn tot een schuldenvrije start. Hiemstra & De Vries deed onderzoek naar de effectiviteit van de schuldhulpverlening en de mogelijkheden om die te vergroten. In het rapport 'Schulden? De gemeente helpt' worden aanbevelingen gedaan en uitgewerkt.

In het rapport 'Schulden? De gemeente helpt' worden 27 voorstellen gedaan voor een effectievere schuldhulpverlening door gemeenten. In onderstaand overzicht worden de 27 voorstellen besproken, met daaronder de reactie van onder meer het ministerie van Justitie en het ministerie van SZW.

In deze startnotitie werkt het kabinet nader uit hoe het wettelijk inbedden van de taak van gemeenten op het terrein van de minnelijke schuldhulpverlening bijdraagt aan de effectiviteit van de minnelijke schuldhulpverlening. Verbetering van de effectiviteit van de minnelijke schuldhulpverlening levert een belangrijke bijdrage aan de bevorderen van de participatie, omdat het bijdraagt aan het voorkomen en oplossen van problematische schulden.

Met deze notitie proberen de MDO, de SWD en de Volkskredietbank een bijdrage te leveren aan deze discussie door te kijken naar de andere kant van het verhaal; wat kost het als je geen hulp zou verlenen? Met andere woorden; wat is het maatschappelijk rendement van Integrale Schuldhulpverlening? Deze notitie is bedoeld voor (gemeentelijke) bestuurders, hoofden van sociale diensten, beleidsmedewerkers en andere belangstellenden.

Wat betekenen de wijzigingen in de Wsnp voor gemeenten? Na een vrij geruisloze behandeling in de Eerste Kamer in mei 2007, is op 1 januari 2008 de nieuwe Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp) in werking getreden. Met de nieuwe wet wil de regering een halt toe roepen aan twee ontwikkelingen: het dalende slagingspercentage binnen het minnelijk traject en het stijgende beroep op de Wsnp. Zij wil dit doen door: ¦ het minnelijk traject te versterken; en ¦ de toegang tot de Wsnp te beperken. Artikel uit Tijdschrift voor Schuldsanering, nummer 1 - 2008 door Julia den Hartogh en Erik Rutten.

De nieuwe Wsnp kent een aantal instrumenten die het minnelijk traject moeten versterken. In de praktijk lijkt het nog niet zo eenvoudig om ze ook als zodanig toe te passen. Artikel uit Tijdschrift Schuldsanering nummer 2 - 2008 door Drs. J.H.M. von den Hoff Manager Wsnp Raad voor Rechtsbijstand ‘s-Hertogenbosch

Half september 2008 is de vierde Monitor Wsnp aangeboden aan de Tweede Kamer. Deze monitor is in opdracht van de Raad voor Rechtsbijstand opnieuw grotendeels uitgevoerd door het onderzoeksbureau IVA en de Universiteit van Tilburg. In tegenstelling tot andere jaren is echter het onderzoek naar de vaste set gegevens, die jaarlijks wordt geactualiseerd, uitgevoerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De Raad leverde al jaarlijks gegevens aan en het CBS voerde hierop analyses uit. Door een uitbreiding van de gegevens levert dit uiteindelijk voor iedereen voordeel op. Artikel uit Tijdschrift Schuldsanering nummer 5 - 2008 door Linda Nickel, Stafmedewerker Wsnp & secretaris van de Commissie Monitoring Raad voor Rechtsbijstand ‘s-Hertogenbosch

Op 1 november 2007 heeft de Commissie insolventierecht een voorontwerp voor een nieuwe insolventiewet aan de Minister van Justitie aangeboden. Deze commissie was door de minister ingesteld bij Koninklijk besluit van 3 april 20033 en had als hoofddoel om een ingrijpende herziening van het insolventierecht voor te bereiden4. Na uitkomen van het Voorontwerp zijn er vele symposia georganiseerd over dit voorontwerp.5 In dat kader heb ik op een door Kluwer georganiseerde studiedag een lezing gegeven waarvan de onderstaande tekst de (enigszins bewerkte) weergave is. Zij bevat een nogal kritische en ietwat polemische beschouwing van het Voorontwerp die grotendeels voortkomt uit het feit dat de Commissie ervoor heeft gekozen om de moderne Schuldsaneringsregeling als zodanig geheel te herzien, terwijl de structuur van het oude faillissementsrecht grotendeels in stand wordt gelaten. Artikel uit Tijdschrift Schuldsanering nummer 6 - 2008 door H.H. Dethmers, rechter te Roermond en Maastricht

Het was najaar 1998. De president van de Amsterdamse rechtbank had mij gevraagd een afdeling op te zetten om per 1 december, als de Wsnp in werking zou treden, de schuldsaneringsverzoeken te kunnen behandelen. ‘Er worden 12 000 verzoeken per jaar verwacht. De ervaring leert dat Amsterdam zo’n 10 procent van de zaken krijgt. Dus we moeten ons voorbereiden op 1200 mensen die straks bij ons op de stoep zullen staan voor een huldsaneringsregeling’. Niet alleen moest een afdeling bij de rechtbank worden opgetuigd die schuldsaneringsverzoeken kon honoreren, maar er moesten vervolgens ook bewindvoerders worden benoemd. Wie? Geen idee. De toelichting op het wetsontwerp had het onder meer over gemeentelijke Kredietbanken. Hadden we die in Amsterdam? De telefoongids erbij en ja, er was iets wat daar op leek. De telefoon gepakt en meteen naar de directeur gevraagd. Die krijg je als rechter direct aan de lijn. Ze liet mij geduldig uitpraten. Mijn vraag was dus uiteindelijk of haar organisatie van plan was om bewindvoerders in dienst te nemen. Nou, dat was dus wel een probleem, legde ze mij uit. Want ik had niet de kredietbank aan de lijn, maar de gemeentelijke bank van lening, het pandjeshuis dus. Wist ik veel... Artikel uit Tijdschrift Schuldsanering nummer 1 - 2009 door Mr. A.L. Smit, redacteur Tijdschrift Schuldsanering en rechter.

Op 10 november 2008 werd het rapport ‘Incassokosten, een bron van ergernis!’ van de Landelijke Organisatie Sociaal Raadslieden in Tros Radar gepresenteerd. Een dag later ging de Minister van Justitie onder druk van de Tweede Kamer overstag. Hij kondigde wettelijke maatregelen aan. Een bijzonder moment, want in eerdere brieven gaf de minister aan wettelijk ingrijpen niet nodig te vinden. Dit artikel beschrijft de regels voor incassokosten en gaat in op de belangrijkste gesignaleerde knelpunten uit het rapport. Artikel uit Tijdschrift Schuldsanering nummer 2 - 2009 door mr. A.J. Moerman (Rijnstad Arnhem) en W.C.P. van den Berg (ISR Den Haag).

Jongeren en schulden. Het is een veelbesproken, maar ook lastig onderwerp. Qua schuldhulpverlening vallen jongeren onder de achttien in principe buiten de boot. Ze zijn voor de wet niet zelf verantwoordelijk voor hun gemaakte schuld. Dit zijn hun ouders of voogd. Maar toch raken steeds meer jongeren dieper en dieper in de geldproblemen. Een oplossing? Voorkom dat de jeugd al op jonge leeftijd in de problemen raakt. Dan staan ze na hun achttiende hopelijk niet te dringen voor de balies van de kredietbanken. Het Groningse project ‘Jouw schuld = jouw schuld’ probeert middels een voorlichtingscampagne precies dit doel te bereiken. Hiervoor werkten de GKB, de IB-Groep en onderwijsinstelling het Noorderpoortcollege intensief samen. De samenwerking werd beloond met de Publieksprijs 2007, uitgereikt tijdens de conferentie Aanpak Problematische Schulden van het studiecentrum Kerckebosch. “Vroeger waren ouders meer betrokken bij de financiële opvoeding van hun kinderen. Dit is nu minder. En van hen moeten jongeren toch primair leren om met geld om te gaan.”